| |
| In het oerwoud in Azië leeft de tijger. De tijger is net een grote kat. Hij behoort tot de katachtigen. Andere katachtigen zijn bijvoorbeeld de leeuw, de panter en de gewone huiskat. In Dierenpark Emmen wonen Siberische tijgers. |
| |
|
 |
| |
|
Siberische tijger
(ook wel Amoertijger) |
Panthera tigris altaica |
| Roofdier / vleeseter |
Katachtige |
| Leefgebied |
Stroomgebied Amoer-rivier Zuid-Oost Siberië (Azië). Er leven 150-300 in het wild, in de dierentuin iets meer dan 500. |
| Leefwijze |
Alleen, in gebied van 500-4000 km2 |
| Voedsel |
Zwijnen, herten, antilopen, wilde runderen en soms koeien en geiten. Gemiddeld 5 kilo vlees per dag. |
| Maten en gewicht |
Man 180-360 kilo, gemiddeld 3 meter lang. Vrouw 100-170 kilo, iets meer dan 2,5 meter. |
| Leeftijd |
Volwassen met 3 jaar. Maximaal 15 (wild) tot 18 (dierentuin) jaar. |
| Voortplanting |
Draagtijd 3,5 maand. 2 tot 3 jongen per keer. |
|
| |
|
 |
| Tijgers zijn de grootste katachtigen. De Siberische tijger is de allergrootste. Een mannetje wordt wel 180 tot 360 kilo. Hij is 3 meter lang. De vrouwtjes zijn iets kleiner. Zij wegen 100 tot 170 kilo. Ze zijn iets meer dan 2,5 meter lang. Alle tijgers hebben een vacht met een streepjespatroon. Hierdoor zijn ze bijna niet te zien in het riet en struikgewas. De streepjes zijn bij elke tijger anders. Net als vingerafdrukken bij mensen. De vacht van de Siberische tijger is de dikste van alle tijgers. Dit komt omdat hij in een koud gebied leeft. Een tijger is ongelofelijk sterk. Een tijgerlichaam is zo gebouwd, dat hij goed grote prooidieren kan vangen en doden. |
| Zijn achterpoten zijn langer dan zijn voorpoten. Zo kan hij goed springen. Aan de voorpoten zitten lange, scherpe nagels. Deze kan hij net als een huiskat intrekken. Ook heeft hij sterke kaken. De tijger kan overdag net zo goed zien als de mens. Maar in het donker ziet hij wel zes keer beter. Dit geldt ook voor andere katachtigen. Tijgers kunnen goed horen. Ze kunnen elkaar op twee kilometer afstand nog duidelijk horen brullen. |
| |
|
| De Siberische tijger leeft in het grote gebied rond de rivier de Amoer. Daarom wordt hij ook wel de Amoertijger genoemd. Het gebied ligt in het zuidoosten van Siberië. Dit ligt in Azië. Het kan daar heel koud zijn. Soms wel 45 graden onder nul. De tijger houdt van bergen met dichte bossen. Belangrijk voor zijn leefgebied is dat er voldoende prooidieren, plekjes om te schuilen en waterplaatsen zijn. Veel katachtigen hebben een hekel aan water. Maar de tijger kan juist goed zwemmen en voelt zich thuis in het water. Op dit moment leven er in het wild nog maar 150 tot 300 Siberische tijgers. |
| |
|
| De Siberische tijger eet vlees. Hij jaagt op zwijnen, herten, antilopen en wilde runderen. Soms eet hij ook koeien en geiten. Een hongerige tijger valt wel eens mensen aan. Dit doet hij meestal alleen als hij oud of gewond is en geen andere dieren meer kan vangen. Maar er bestaan ook gezonde tijgers die mensen aanvallen. De tijger jaagt meestal alleen. Dit doet hij in de schemering of 's nachts. Tijdens de jacht legt hij grote afstanden af. Hij moet heel wat moeite doen om een dier te vangen. Slechts één van de 20 pogingen lukt! Zijn ogen en oren zijn zijn belangrijkste hulp bij de jacht. Hij sluipt over de grond naar zijn prooi toe. Deze kan hem dan niet zien en horen. Als de tijger dicht genoeg bij zijn prooi is, bespringt hij deze. Hij valt meestal van achteren of van opzij aan. Hij bijt het dier in de keel, zodat het stikt. De tijger sleept zijn buit meestal naar een plek met water. De tijger drinkt namelijk veel tijdens het eten. De tijger heeft sterke kaken en lange hoektanden. Hiermee kan hij dieren goed grijpen en verscheuren. Met zijn speciale knipkiezen kan hij het vlees in stukken knippen. Net als een schaar. Hij heeft kleine voortanden waarmee hij vlees van botten af kan schrapen. Een hongerige tijger eet 25 kilo vlees in één keer. Daar heeft hij voor een paar dagen genoeg aan. Gemiddeld heeft hij 5 kilo vlees per dag nodig. |
| |
|
| |
| Siberische tijgers leven alleen. Zijn leefgebied wordt territorium genoemd. Het territorium van een tijger in de natuur is 500 tot 4000 vierkante kilometer groot. Een groot gebied is dus wel zo groot als de provincie Drenthe! De grootte van het gebied is afhankelijk van de hoeveelheid eten, plekjes om te schuilen en water. Het territorium van een mannetje is ongeveer 4 keer zo groot als dat van een vrouwtje. Een tijger plast langs de grenzen van zijn territorium. Zo kunnen andere tijgers ruiken dat daar al een tijger woont. Iedere tijger heeft zijn eigen geurtje. Ook maken ze krabsporen door met hun nagels aan bomen te krabben. |
|
| Een tijger kan in het wild 15 jaar worden. In een dierentuin zelfs 18 jaar. |
| |
|
| Het territorium van het mannetje overlapt een beetje met die van een aantal vrouwtjes. Zo kunnen ze soms bij elkaar komen om te paren. Dit gebeurt meestal in de winter. De vrouwtjestijger wordt dan krols. Net als een huiskat. In deze tijd blijven het mannetje en het vrouwtje een paar dagen bij elkaar. Daarna gaat het mannetje weer terug naar zijn eigen gebied. Het vrouwtje maakt een nest. Dit doet ze in een holle boom, grot of op een beschut plekje in het struikgewas. Na drieënhalve maand worden de jongen geboren. Ze krijgt twee tot drie jongen per keer. De jongen van een tijger worden blind geboren. Ze hebben al wel een vacht. Ze wegen dan bijna een kilo. Na 14 dagen gaan hun oogjes open. Het vrouwtje zorgt alleen voor de jongen. De vader speelt geen rol bij de opvoeding. Na twee maanden maken de jongen samen met hun moeder hun eerste uitstapje. Het eerste half jaar drinken ze bij hun moeder. Daarna krijgen ze ook stukjes van de prooi die de moeder voor ze meebrengt. De moeder leert haar jongen jagen. Dit doet ze door eerst zelf een prooi te verwonden. Daarna mogen de jongen hem aanvallen en doden. Als de jongen tweeënhalf jaar zijn gaan ze hun eigen gang. Ze jagen dan alleen. Een tijger is volwassen als hij drie jaar is. |
| |
|
 |
| |
|
| De tijger heeft weinig vijanden. Bijna elk dier is bang voor hem. Zijn ergste vijand is de mens. Wij maken zijn leefgebied kapot en jagen op hem. Van zijn hele lichaam worden medicijnen gemaakt. Dit gebeurt vooral in China. Deze medicijnen werken niet. Maar de mensen die ze kopen geloven er wel in. Gelukkig is de tijger nu in alle landen waar hij voorkomt beschermd. |
| |
|
| Alle soorten tijgers leven in Azië. Sommige leven in warme gebieden. Andere juist in koude streken. Ze komen voor in bossen, regenwouden, grasvlakten en rietvelden. Tijgers in het tropische zuiden hebben een veel dunnere vacht dan de Siberische tijger. Door de mens gaat het niet goed met de tijger. Vroeger bestonden er acht verschillende soorten tijgers. In de afgelopen 60 jaar zijn drie soorten uitgestorven. Dit waren de Kaspische tijger, de Javaanse tijger en de Balitijger. Er bestaan nu nog vijf soorten tijgers. Dit zijn de Siberische, de Chinese, de IndoChinese, de Bengaalse en de Sumatraanse tijger. Van de Chinese tijger wordt gedacht dat deze ook is uitgestorven. Het is belangrijk om de tijgers die nog over zijn te beschermen tegen uitsterven. Voor de Bengaalse tijger zijn natuurparken opgericht waar ze veilig zijn. Van de verschillende soorten tijgers leven er nu meer in dierentuinen dan in het wild. |
| |
|
 |
Alle tijgers in Dierenpark Emmen zijn Siberische tijgers. Er zijn twee volwassen tijgers:
Radka: 2002. Vrouwtje. Geboren in Dierenpark Emmen. Dochter van Adinda; dit vrouwtje verbleef tussen 1993 en 2004 in het park en is inmiddels overleden.
Yardan, mannetje. In 2003 geboren in Ouwehands Dierenpark Rhenen.
Het verblijf in Dierenpark Emmen kan in tweeën gedeeld worden. Zo kon het nieuwe mannetje Yardan langzaam wennen aan zijn nieuwe vrouwtje Radka. Over een paar jaar verwachten we weer jonge tijgertjes. Jonge tijgers uit dierentuinen zullen nooit in de vrije natuur gaan wonen. |
De Siberische tijger 